Wokrestaurants lijken de laatste jaren sneller uit de grond te schieten dan genitale wratten uit een hoerenfoef. Met name stedelingen kunnen hun huis niet verlaten of ze struikelen over een Aziaat die als een malle bamboescheuten staat op te warmen.

Reuze handig hoor, dat gemaksvoedsel, maar de huidige situatie is zo onoverzichtelijk als de pest. Wok King, Wok to Walk, Wok to Go, Wok & Cook, Lei Pin, Pin Lei, Lei Pin Lie, Top Wok, Sizzling Wok: de consument heef geen idee meer waar de lekkerste wokmaaltijd te halen, zegt onderzoeker Mosje Bruintegel van de Universiteit van Utrecht.

“En een twijfelende consument is een verzadigde consument”, verzucht Bruintegel. “Men ziet door de bomen het bos niet meer. De omzet van de gezamenlijke wokrestaurants is het laatste kwartaal dan ook met eenderde gedaald. Als de wokmarkt niks doet, ligt binnen twee, drie jaar de hele bedrijfstak op zijn gat.”

Bruintegel (”ik ben zelf geen bijzondere wokgek, geef mij maar een slavinkje”)  pleit voor een nieuwe, thematische opzet van de Nederlandse wokmarkt. “Wok on demand, dat is de toekomst. Mensen willen niet als een nummer behandeld worden, ze zoeken een smaakbeleving die aansluit bij hun persoonlijkheid.”

In zijn werkkamer laat Mosje Bruintegel een lijvige map zien. Hij wrijft zich vermoeid in de ogen. “Ik heb dag en nacht doorgewerkt. Ik mag dan zelf niet zo van de rijst zijn, we hebben hier te maken met mensen. Dat gaat me aan het hart.”

In de map heeft Bruintegel een imposant aantal voorbeelden verzameld van concepten die het failliet van de wok in Nederland moeten gaan keren. Hij laat er een paar zien. Soms wordt Bruintegel zo enthousiast dat hij begint te kwijlen en een toelichting geeft:

Wok this way
(”Voor ouwe rockers”)

These boots are made for Wokking

Wokkingbird Hill
(”U weet wel: Tralallaaa Twiedeliedieieee”)

A Wok of Seagulls

Wok around the Wok

"Dit is een klein woordgrapje dat ik me veroorloofd heb: Wok Me Up Before You Go Go! Een gebbetje tussendoor moet kunnen toch?"

Wok, Wok and two Smoking Barrels

Woktor Zhivago

Wok like an Egyptian

Wokking in Memphis
(”Ik zie de terracotta Elvis-beelden al voor me”)

Wokodile Hunter

Het Wokhuis
(”Yvon Jaspers legt uit hoe een wok werkt”)

Wok sucking sluts
(”Alleen voor volwassenen!”)

Solid as a Wok

Gerard Woks
(”Retro is het weer helemaal”)

Na de zomer wil Bruintegel het land in om zijn noodkreet te laten horen. De redactie van Wok and Write wenst je veel succes in je moedige missie en bedankt voor het interview, Mosje!

“Vanaf januari presenteert Jochem van Gelder het hilarische Haider in the House. Kinderen moeten proberen om zo lang mogelijk het gebalsemde stoffelijk overschot van de Gouverneur van Karinthie in huis verstoppen. Kunnen ze papa en mama om de tuin leiden? Kindervriend Jochem geeft ze stiekem doldwaze opdrachten (’Leg Haider in bad’) om het niet al te makkelijk te maken. Hysterisch komische zaterdagavondtelevisie voor het hele gezin!”

Het was wellicht een beetje vragen om moeilijkheden, om met vier vrouwen in een cafe te gaan zitten. We waren in afwachting van een optreden van een bandje dat u over een paar jaar ook zult kennen, een paar straten verderop. Noem het naief, maar ik had niet gedacht dat het gesprek binnen twee minuten op vaginale schimmelinfecties zou komen. Daar bleef het trouwens ook, tot ik na een uur murwgeschimmeld een wat masculiener omgeving op mocht zoeken.

Enfin, ik heb wel enige dingen geleerd over zo’n schimmelinfectie. Dat nagenoeg elke vrouw er wel eens een heeft gehad bijvoorbeeld (ik heb dat naderhand nog enkele malen geverifieerd). Dat het zich ook kan voordoen in de mond. En dat het op te lossen is door het inbrengen van een eitje, dat in sommige gevallen begint te bruisen.

Hart-stik-ke interessant allemaal. Maar wat me niet lekker zit is de naam van de kwaal: Candida. Dat klinkt alsof er een fruitig bloemetje tussen de beentjes groeit. Infecties moeten namen hebben als Fungis Vaginalis, Doodschimmel of desnoods Doosprots. Maar Candida, dat zou iets heel anders moeten zijn. Enkele suggesties:

Can-di-da ~ Griekse zangeres

Met haar vertolking van Miakis Rasoudoulos, Habi! (’Mijn kauw is nurks, jochie!’) won het Griekse Eurohouse-sterretje Candida zaterdag het Eurovisie Songfestival. Candida werd in 1982 in Thessaloniki geboren als Frans de Jong.

Candida ~ Per stuk apart verpakt snoepje, afkomstig uit Frankrijk

(Gezongen): “Candidaaaa, Candidaaaa, bijna geen suiker, maar boordevol kakelvers fruuiiiit!”

Can-di-da ~ Kandidaatlid van een studentencorps

De manier waarop de candida’s in Maastricht worden ontgroend doet elk jaar weer enkele eerstejaars even met de wenkbrauwen fronsen.

Candida ~ Jaarlijkse prijs voor kleinkunst, uitgereikt in verschillende disciplines

Zoals altijd zorgde ook donderdag de uitreiking van de Candidas weer voor een hoop grollen en dolblije gezichten. Op de foto de winnaars Aukje Munstersma (fysiek cabaret), Brenda van der Peek (vuigste grap over joden) en Benny Vos (beste optreden als clown op een kinderfeest).

Can-di-da ~ Inheemse Spaanse dans

De Candida had de zomerhit van 1989 moeten worden, maar legde het nipt af tegen de Lambada. “En dat terwijl het zo’n rijke dans is”, verzucht Candida-kenner Antionio Moscoso, nog steeds met spijt in zijn stem. “De Candida is als het leven zelf. Dansen is beleven.”

Candida ~ Dorp in Italie

Candida, Parel aan het Comomeer. Bij Nederlanders vooral bekend om de dependance van het Anton Pieck Museum.

Die laatste is trouwens meer waarheid dan bedacht, er bestaat daadwerkelijk een Italiaanse gemeente met de naam Candida. Hoe zullen ze zich daar voelen? Snel een engere naam bedenken voor de infectie dus. Voorstellen  wat daarna te doen met de vrijgekomen naam Candida zijn uiteraard welkom.