Om maar eens op z’n Brils te beginnen: tsja, de kut. Gek ding eigenlijk. Een beetje zoals de Europacup: niemand vindt ‘m echt mooi om te zien, toch wil iedereen ‘m hebben. Om vast te houden. Of te zoenen.
Het is behoorlijk lastig om in de kiosk een goed Nederlands blad te vinden. Kan iemand alsjeblieft eens met Humo gaan praten over een Nederlandse versie?
De Josti Band werd nooit als ‘cool’ ervaren. Maar dankzij Guitar Hero -het Josti-spel bij uitstek- is nu het moment aangebroken om de Josti’s het respect te geven dat ze verdienen.
De Playbackshow. Ik houd ervan. Het zaaltje in het dorpshuis of de voetbalkantine. De jury, bestaande uit een juf, een middenstander en een gemeenteraadslid.
Dit is Nedly. Geboren in 1931 en overleden in 1989. Een rustige, aardige man, zo te zien. In het koffertje dat hij draagt, zit waarschijnlijk zijn trompet.
En toen was ik weer in Nederland. En weg was MSNBC met de schreeuwende Keith Olbermann, de 30 Rock, The Daily Show, de koffie van Dunkin Donut’s, de pizza van Bertucci en de gezelligheid van Harvard Square.
Eigenlijk is, naar goed azijnpissend gebruik, vrijwel elk moment geschikt om te klagen over de teloorgang van een fenomeen dat ons allemaal ter harte gaat.
De film over de meest gewelddadige terreurbeweging van Duitsland na de Tweede Wereldoorlog draait nu ook in Nederland. Het ontstaan van de RAF wordt genadeloos blootgelegd.