Jonkvrouw Jet

De oorlog in Irak is voorbij. Obama heeft gewonnen en er gaat toch eigenlijk nooit meer een bom af op een markt?

Ik zat dus even in Amerika. En omdat ik daar hard aan het werk was, kon ik me tijdelijk niet druk maken over bijvoorbeeld wegvliegende ministers.

En toen was ik weer in Nederland. En weg was MSNBC met de schreeuwende Keith Olbermann, de 30 Rock, The Daily Show, de koffie van Dunkin Donut’s, de pizza van Bertucci en de gezelligheid van Harvard Square.

‘Hij praat eloquent’ zei John steeds maar over Barack.
‘Eloquent’. Het woord alleen al is ‘eloquent’, vond ik.

‘Fuck.’

- Zei hij Fuck?!

‘You made history’, stelt de zwarte bewaker van de openbare bieb van New York vast, terwijl ze de tas van de bezoeker voor mij doorzoekt. Er zit een sticker op van Obama.

Voordat je begint met lezen eerst even een disclaimer. Ik heb niets tegen christenen. Ik heb christenen in mijn vriendenkring en zij zijn de vriendelijkste mensen die ik ken. Ook hier in Amerika.

Een prachtig huis, midden in Virginia’s Suburbia. ‘Doet het je soms niet denken aan Desperate Housewives?’, vraag ik mijn vriendin die er woont. Ze lacht en ontkent.

Voor wie ben jij? Een 15-jarige jongen die ik eerder heb geïnterviewd voor Kidsweek stelt me een wel heel directe vraag via msn.

‘We zijn blij samen. We gaan niet scheiden. Kijk, we doen van alles samen.’ Over wie dit gaat? Madonna en Guy Ritchie misschien?
Nee. John McCain en Sarah Palin. Ze gaven hun tweede officiële dubbelinterview.

Bangor is een godvergeten gat in Maine in het noordoosten van Amerika, met een vliegveldje met één landingsbaan – en daar landde Sarah Palin.

W00t, het wordt elke dag gekker in Amerika! Zojuist zag ik het volgende filmpje langskomen. Dominee Arnold Conrad chanteert tussen neus en lippen eventjes… God.