Mistige oorlogen
Toen ik ooit, een jaar of wat geleden, een rondreis maakte door Oost-Europa, bezocht ik natuurlijk ook de resten van kamp Auschwitz-Birkenau.
‘t Waskut, ‘t iskut, ‘t blijftkut
Om maar eens op z’n Brils te beginnen: tsja, de kut. Gek ding eigenlijk. Een beetje zoals de Europacup: niemand vindt ‘m echt mooi om te zien, toch wil iedereen ‘m hebben. Om vast te houden. Of te zoenen.
De oplossing voor de crisis: gewoon je smoel houden
Bij veel problemen (integratie, vreemdgaan, ontslag) is de beste remedie gewoon: negeren. Dat weet iedereen.
De baarkruk en de snor
Elke vrouw om me heen is dik. En niet een beetje dik, zo van ‘zou-je-nog-wel-een-keertje-opscheppen-dik’, nee, echt uitpuilend dik.
Suske en Wiske en de zingende boekhouder
Zingt, bidt en drink, dan is die credit crunch ook zo voorbij.
Een vrolijke goochelaar
Sommige mensen hebben weinig fantasie, en richten een feestje in met alleen de noodzakelijke voorwaarden.
Allemaal jokken ze! Allemaal!
Jaja, de media liegen en bedriegen dat het eenen lieve lust is. Maar kunstmarketeers kunnen er ook wat van.
Mijn enige vriend, het einde
Vergeet de kredietcrisis, de oorlogen in Irak, Afghanistan, Congo en Tsjetsjenië.
Cultuurgoed voor allen
Eigenlijk is, naar goed azijnpissend gebruik, vrijwel elk moment geschikt om te klagen over de teloorgang van een fenomeen dat ons allemaal ter harte gaat.

