Dakloos voor een nacht

Jonkvrouw Jet verblijft momenteel in de VS om er te schrijven over de crisis en haar gevolgen. Haar bevindingen zijn ook te lezen op gezichtvandecrisis.nl

Om kwart voor acht moet ik naar buiten. Weg van de ijsmachine waar pas na acht uur gebruik van gemaakt mag worden, weg van de tientallen kinderen, weg van de tienermoeders, weg van de schreeuwende televisie in de hal waar om Michael Jackson wordt gerouwd, weg van het bewijs van armoede, uitzichtloosheid en spanning. Ik ga  op de stoep zitten, die nog nagloeit van een warme zomerdag in juni.

Om drie uur stapten we de shelter in, fotograaf Jeff en ik en werden ontvangen door een vriendelijke bewaker, een vriendelijke medewerker en tientallen blije kinderen rond een ijskraam in de hal. Vader Jeff en zoon Jeff jr stonden al te wachten en samen hadden we buitengespeeld, binnen gezeten, videospelletjes gedaan en gewacht tot het etenstijd was.

We hadden gegeten, beneden in de kelder, met tientallen kinderen en volwassenen, vaders, moeders. Junior had gelachen met zijn vriendje Mario en in zijn kalkoenenpoot gebeten alsof hij Flintstone was. Daarna had Senior verteld over zijn leven als dakloze vader, over hoe hij Junior zo stabiel mogelijk wilde opvoeden, over zijn andere kinderen (naast Junior nog zes) en kleinkinderen (elf), de vrouwen in zijn leven en het sollicitatiegesprek van vandaag. Over de bodem die hij had bereikt, over hoe hij God had gevonden. In de gang huilde een kind en Junior gooide een stuiterbal tegen de ziekenhuisgroene muur.

Bekijk hier de foto’s die Jeff Jr maakte van zijn leven in het opvanghuis.


1 ster2 sterren3 sterren4 sterren5 sterren
(nog geen stemmen)
Loading ... Loading ...
Link naar deze pagina
Maak favoriet
Mail ons!
<<< Ga terug

Over de auteur

Jonkvrouw Jet is 28 en volgde vorig jaar de presidentsverkiezingen in de VS. Nu onderzoekt ze hoe Amerikanen worden geraakt door de economische crisis.

Laat een bericht achter