Sporten is… leuk?

Nieuwe stad, nieuwe keuzes. Dat zou een spreekwoord kunnen zijn. Toen ik naar Amerika vertrok moest ik van alles regelen. Een kamer bijvoorbeeld. En een plek om te werken. Een buurt om mijn onderzoek te doen. En een plek om te sporten.

Ik ben nog niet eens binnen bij de eerste sportschool of er bekruipt me al een gevoel van perfectionisme. Deze mensen hoeven niet te sporten. Ze zijn al af. En om te squashen moet je een brilletje op. Want zo’n bal kán in je oog komen. In theorie ja. Maar draag dan ook maar gelijk een helm, want er zou ook zo maar een meteoriet uit de lucht kunnen vallen.

YWCA

Gym nummer twee (de YWCA, jawel van dat liedje maar dan met een W, drie punten voor wie weet waar de w voor staat) is groot. Er is een zwembad, een sauna en er zijn squashbanen. Maar die worden gebruikt als opslagplaats, want niemand speelt squash in dit land.

Gym nummer drie is niet in de buurt. Ze hebben geen zwembad, geen sauna en ook geen squashbanen. En toch, zegt een vriendin, moet je meekomen.

Kont naar achteren/c

Onwennig stap ik in mijn joggingbroek en T-shirt de zaal binnen. Muziek beukt in mijn oren en overal stretchen homo’s. Kont naar achteren, handen naar voren en rekken maar.

Ik heb net een plekje achterin de zaal gevonden als de instructeur op me afkomt. Hij draagt alleen een onderbroek. Een ballenknijper. Hij grijnst me vrolijk toe en roept dan: ‘I just want you to have fun honey!’, daarna heupwiegt hij weg.

Na vijf minuten begrijp ik wat hij bedoelt. De stapjes zijn idioot moeilijk. De zestig homo’s weten precies wat er moet gebeuren als de instructeur op zijn fluitje blaast. Maar iedereen danst, juicht, roept, kreunt en schreeuwt en de energie en het plezier spetteren er vanaf. Op dat plankje, er vanaf, handen om hoog, naar achter en stap er weer op aan de andere kant en dat drie keer, waarvan één keer achterstevoren. Ik snap er niks van. Maar leuk is het wel.

Knipoog

De instructeur geeft me een knipoog en stapt samen met een gast op een step-plankje. Hij draait een pirouette en wiegt zijn heupen sensueel richting naar zijn slachtoffer die tussen de ingewikkelde stapjes nog relaxt een dansje met hem doet. Alles op de maat van de beukende muziek. De groep juicht en we gaan door met de idioot moeillijke stapjes.

De instructeur in zijn onderbroek is trots op me: je vond het leuk en dat is de eerste stap naar een goede conditie’, zegt ie.

Ik heb mijn sportschool gevonden.