De Lage Landen nader bekeken: Utrecht

De molshoop in het midden van ons land bestaat al eeuwen. Op papier. Vandaag nemen we de provincie Utrecht onder de loep.

Wat een prettig land is dit toch om in te wonen. Als natie kunnen we bogen op onbetwiste successen als BZN, World Online en Spyker. Een land waar je met een naar kuchje zomaar de voorpagina kunt halen en waar een fusie tussen een bank en een loterij zowaar nog niet eens zo’n gek idee zou zijn. Dit vraagt om een betere beschouwing. Daarom doen we een ontdekkingstocht per provincie. De volgende patiënt is Utrecht.

Utrecht is de kleinste van onze twaalf provincies en dat is direct te merken. Zo is elk typerend Utrechts kenmerk in de loop van de jaren weg gewalsd. Waar de bisschop van Utrecht destijds een lang niet altijd even zachtzinnige heer en meester was over een goed deel van ons land, is de beste man nu enkel en alleen verworden tot een keiharde bezuinigingsmanager die ook niet anders kan, omdat er nog maar een handjevol papen bereid is elke zondag een zuinige duit in het collectezakje te doen. Onderwijl mummelt de de mijterman nog wat over homo’s, abortus en euthanasie, waar hij ironisch genoeg bijna alleen nog de gereformeerden als meeknikkers ziet -datzelfde slag volk dat hij tot de jaren ’60 nog liever kwijt dan rijk was.

Nee, van enige geestelijke leiding uit het huggie in het midden des lands hoeven we geruime tijd al niet meer te vrezen. Maar ook van wereldlijke macht horen we al geruime tijd niets meer uit Utrecht. Men is liever tijd kwijt aan wassen neuzen in naam der democratie en het vernaggelen van eens zo pittoresk landschap ten gunste van onvolprezen kernen als Houten, Nieuwegein en Leidse Rijn.

Moeten we het dan van de typisch Utrechtse cultuur hebben dan? Het antwoord laat zich raden. De provincie met eens een zo machtige stem in de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden heeft zich in elk opzicht laten inpakken door haar westerburen en dreigt eveneens meer en meer voorbijgestreefd te worden door de Brabanders in het diepe zuiden.

Wat overblijft is een zielig stukje veredeld weiland met Veenendaal als derde stad dat enkel een goede bodem geeft voor het lelijkste accent dat Nederland ooit gekend heeft en ooit zal kennen.  Ook Anton Geesink kan daaraan niets veranderen -hij kan niet eeuwig munt blijven slaan uit het feit dat hij de Japanners krap 20 jaar na dato weliswaar ietwat bescheidener terug op hun nummer zette.

Ja, het ligt misschien wel lekker centraal, maar het is klein en niemand wil het hebben: Utrecht, het Burundi van Nederland.

Volgende keer gaat het westwaards naar Noord-Holland!

Lees ook De Lage Landen nader bekeken: Friesland, Groningen, Drenthe, Overijssel, Gelderland, Flevoland, Noord-Holland.


1 ster2 sterren3 sterren4 sterren5 sterren
Gemiddelde: 3,00
Aantal stemmen: 1
Loading ... Loading ...
Link naar deze pagina
Maak favoriet
Mail ons!
<<< Ga terug

Over de auteur

Ridder zijn is een eer, geen lunch.

2 Reacties op “De Lage Landen nader bekeken: Utrecht”

  1. Zal ik het nog pijnlijker maken? Veenendaal is een dorp.

  2. [...] Na de grootste provincie, is het de volgende keer tijd voor de kleinste van de twaalf: Utrecht! [...]

Laat een bericht achter