11 x Jazz

Volgende maand is het weer North Sea Jazz. Een peperduur festival dat vooral mensen trekt die het interessant vinden om te kunnen zeggen dat ze erbij waren. Kortom, een feestje voor zeikerds. En dat terwijl er zulke briljante jazzalbums te koop zijn, vaak voor minder dan een tientje. De Ridders helpen u graag een beetje op weg. 11 jazzplaten voor iedere gelegenheid. En u hoeft er niet eens voor naar Rotterdam.

Om mee te beginnen: Miles Davis – Kind of Blue
Als je de jazzkenners moet geloven (en dat kan je beter niet doen) is dit het beste van het beste. Extreem vaak verkocht, dus je kan ‘m van iedereen lenen. Je moet wel van Miles Davis z’n schelle getrompetter houden. Tip: rustig voor gaan zitten, desnoods met koptelefoon op. Niet suf opzetten bij een etentje, dat doen je buren namelijk ook al.

Jazz op z’n zoetst:  Paul Desmond – Take Ten
Als je dan toch wat bij een etentje aan wilt zetten, kies dan deze van Paul Desmond.  Bekend geworden als schrijver van Take Five, maar dit is leuker. Luchtig, zoetgevooisd en lullig op een goede manier. Perfectie op de vierkante millimeter van één van de weinige altsaxofonisten met humor. Pikte z’n artiestennaam uit het telefoonboek, want vond Paul Emil Breitenfeld toch niet zo lekker klinken.

Voor bij de open haard: Helen Merrill with Clifford Brown
Opgenomen tijdens de koude kerstdagen van 1954, met behulp van een nog piepjonge Quincy Jones. Een zangeres met een stem om van te smelten, aangevuld met één van de beste trompettisten ooit. Voor op een donkere dag, als het buiten sneeuwt of plenst.
Romaaaantisch!

Jazz om een dansje op te doen: Bobby Hutcherson – The Kicker
De vibrafoon is een heel cool instrument, niet voor niets luistert clown Bassie graag naar vibrafoonliedjes. Als je dit thuis opzet kun je er stiekem hele domme dansjes op doen.  Maar los daarvan is dit een retestrakke, te gekke plaat. Ook dankzij saxofonist Joe Henderson, die hier op z’n best is.

Van eigen bodem: Benjamin Herman – Campert
Ode aan schrijver Remco Campert, maar dat boeit verder niks. Benjamin Herman (bestgeklede man van 2008) z’n saxofoongeluid is namelijk zonder literaire verwijzingen ook wel om van te smullen. Tikkie experimenteel, maar nooit op een vervelende manier.
Kreeg een edison in de categorie jazz/world, maar dat weet bijna niemand.

Nieuwkomer: Jose James – The Dreamer
Prachtige soulvolle jazz-stem van een New Yorker die eruit ziet als een hiphopper. The Dreamer (2008) is een cd om heel vaak te draaien.  Let ook op de drums, die soms ineens klinken als drum’n’bass. De piano en de bas klinken verder als een klok, niets meer aan doen. Maar het is toch écht die stem. Die stem, die stem,
DIE STEM!

Voor sentimentele ouwe lullen: Frank Sinatra – The September of my Years
Frank Sinatra draaide z’n hand niet om voor platen met een thema. Swing-elpeetje hier, kerstplaatje daar. Deze staat dan weer vol met levensbeschouwelijke liederen. Frank blikt op latere leeftijd terug op een roerige carière en een roerig liefdesleven. En dat kan niemand zo goed, zo oprecht sentimenteel en zo ontroerend als hij. Dik aangezet met fraaie strijkarrangementen.

Jazz door geniale man: John Coltrane – My Favorite Things
Niemand kon wat Coltrane kon. Zo virtuoos en flitsend saxofoon spelen. Coltrane was zoals zoveel jazzmuzikanten behoorlijk aan de drank en de dope, maar werd ondanks alles een grootmeester. Hij was ook beroemd om z’n solo’s, die volgens de overlevering op het podium soms uren konden duren. Het bekende ‘My Favorite Things’ duurt op deze LP maarliefst 14 minuten, en boeit elke seconde.

Drukke moeilijke jazz: McCoy Tyner – The Real McCoy
Snel, onnavolgbaar en intens. McCoy Tyner speelt sneller piano dan je hersens kunnen volgen. Aangevuld met een ritmesectie op ramkoers en (daar is ie weer) Joe Henderson die z’n longen tot moes blaast. Lekker hard. Opgenomen in 1967 en ook allemaal door Tyner zelf geschreven.


Jazz zoals het hoort: Sonny Clark – Cool Struttin’

Vijf topmuzikanten onder leiding van pianist Sonny Clark spelen jazz (hardbop volgens mensen die er verstand van hebben) die het perfect doet op vol volume in de auto, maar ook prima op de achtergrond kan. Het swingt allemaal als een tiet.
Kek jasje aan, zonnebril op… cooler dan dit kan de jazz-thermometer niet aan.

Multiculti-jazz: Yusef Lateef – Eastern Sounds
Jazz met Arabische invloeden, is dat leuk? Wel als het gemaakt wordt door Yusef Lateef. De man speelt saxofoon en diverse soorten fluiten, is muziekleraar, moslim en schrijft boeken. Eastern Sounds is intieme wegdroom-jazz met oosterse invloeden. Heul mooi.


1 ster2 sterren3 sterren4 sterren5 sterren
Gemiddelde: 5,00
Aantal stemmen: 1
Loading ... Loading ...
Link naar deze pagina
Maak favoriet
Mail ons!
<<< Ga terug

Over de auteur

Ridder in nood

Een reactie op “11 x Jazz”

  1. Mijn downloadmachine ratelt als nooit tevoren! Ben benieuwd!

Laat een bericht achter