Lady GaGa vlijmscherp geanalyseerd

Wee het gebeente van de onnozelaar die de muziek van Lady GaGa aanziet voor broddelwerk. Het betreft hier helemaal geen imitatie van de in de jaren negentig zo populaire Eurohouse. Als je maar goed genoeg je best doet, zie je zelfs een diepere laag in het oeuvre van de de vrolijk bepruikte Amerikaanse. Je moet het alleen wel wíllen zien.

RichV is zo’n man die muziek in al zijn vezels heeft zitten. En daarom is het ook niet meer dan logisch dat juist hij de Wikipediapagina van GaGa’s nummer 1 hit Poker Face heeft geschreven. Hij analyseerde voor u:

Jerney Kaagman inspireerde Lady GaGa tot het componeren van 'Poker Face'.

“Waar de voorganger een volledige electropopnummer was, heeft Poker Face donkere coupletten en een refrein met duidelijke vocalen en een pophook, terwijl deze de synths van Just Dance en de beats van LoveGame combineert. Het verschil tussen de coupletten en het refrein is groot, waarbij de coupletten, zoals eerder vermeldt, duister zijn. Het refrein bevat uitbundige synths en er wordt ook in een hogere toonhoogte gezongen dan in de coupletten. Het nummer draait lyrisch om seksuele toespelingen en plagerijen.”

En nu zelf op zoek naar de pophook: