De Vlamingen kunnen het wel

Revu is al tijden uit vorm en kan zomaar eens het einde van het jaar niet halen. Vrij Nederland schrijft het liefst verhalen van 23 pagina’s over beeldhouwers uit Burundi. Bij De Groene Amsterdammer doen ze er alles aan om dat blad er zo onaantrekkelijk mogelijk uit te laten zien en HP/De Tijd wordt momenteel verbouwd door een louche aannemer van Metro.

Panorama trakteert ons deze week op de artikelen ‘Flirtvamp Scarlett Johansson’ en ‘Een kijkje in de vibratorfabriek’. Over Aktueel gaan we het niet hebben.

Het is om een beetje verdrietig van te worden, een bezoek aan het tijdschriftenrek van de boekhandel. Er zit maar weinig leuks tussen als je geen vrouw bent, en dus niet per se van liefdestestjes of extreem opgeblazen foto’s van een theezeef houdt.

Natuurlijk zijn er alternatieven als het redelijk briljante Vanity Fair of de New Yorker, maar dat moet toch dichterbij en anders kunnen, zou je denken.

De voor de hand liggende fusie tussen Panorama en De Groene Amsterdammer strandde op enkele details.

De voor de hand liggende fusie tussen Panorama en De Groene Amsterdammer strandde op enkele details.

Dat kan ook anders en dichterbij. In Vlaanderen wordt namelijk al sinds 1936 een fantastisch weekblad gemaakt: Humo. Bij de oprichting heette het magazine trouwens Humoradio (een nogal stroeve samentrekking van humor en radio) maar toen de ook de Belgen omstreeks 2002 kennismaakten met de televisie, werd het ‘radio’ uit de naam geschrapt.

In het blad staan ook de programmagegevens van alle Belgische zenders vermeld, maar Humo een tv-gids noemen zou een perfide belediging zijn.

De redactie brengt elke week een fijne mix van satire, serieuze journalistiek en entertainment. Enkele vaste onderdelen: de columns van Herman Brusselmans, Jan Mulder en Arnon Grunberg, strips als Kamagurka, Cowboy Henk en Kabouter Wesley, een uitgebreide recensiehoek, puike interviews, doortimmerde features (‘het proces Fritzl’) en ‘Het gat van de wereld‘, de fotofuckrubriek waardoor vorig jaar nog een hele oplage moest worden teruggehaald.

Humo is door toon en taalgebruik een verademing vergeleken bij de Nederlandse bladen. En je hoeft niet eens een incrowd Vlaming te zijn om alles te snappen. Een voorbeeld:

‘Via de website new7wonders.com kan u deelnemen aan de globale zoektocht naar de Zeven Nieuwe Natuurwonderen. Onder de vele genomineerden treffen we usual supsects als de Niagara watervallen, het Great Barrier Reef, de Matterhorn, de Grand Canyon en Ayers Rock aan. Ons land heeft, bij gebrek aan landschappelijke grandeur, de lever van Michel Daerden voorgedragen.’

Geen idee wie Daerden is, maar hij kwam aan.
Genoeg gesuckt bij de makers. Het is te hopen dat uitgever Sanoma (ook in Nederland een grote speler) snel een Nederlandse versie gaat maken. Desnoods zonder programmagegevens. En anders moet suikeroom Derk Sauer de rechten maar kopen.

Aanschaffen dus. Dan heeft u van die € 2,60 heeft meer plezier dan van een hele Hollandse leesmap. De kennis over wat er op VTM te zien is krijgt u er gratis bij.


1 ster2 sterren3 sterren4 sterren5 sterren
Gemiddelde: 5,00
Aantal stemmen: 3
Loading ... Loading ...
Link naar deze pagina
Maak favoriet
Mail ons!
<<< Ga terug

Over de auteur

Bekendheid kreeg hij met de presentatie van de AVRO's Wie-kent-kwis met de zogenaamde marmotten-race, waarbij het echter om cavia's ging. Hij werd verkozen tijdens het Conclaaf van april 2005 en is auteur van onder meer het boek: "Standing Firm: A Vice-Presidential Memoir".

3 Reacties op “De Vlamingen kunnen het wel”

  1. Hear hear!

  2. Eens. In humor blinkt ons arme volk nu eenmaal niet uit, pareltjes als Zeg ‘ns Aaah natuurlijk daargelaten. Daarnaast is het reuze knap van Humo dat het niet alleen maar slappe leut is. Naast de Vlaamse (on)gein staat er vaak een hoop moois in.
    Klinkt als een gat in de markt waar in gesprongen moet worden, Ridder Roelof.

  3. Misschien iets met een website?

Laat een bericht achter