Harde tijden vragen om harde maatregelen

Ingrepen in de sociale zekerheid, bezuinigen op zorg en onderwijs: er liggen barre jaren voor ons. Zeker vanaf 2011, want dan begint de regering te snoeien. Maar kan de tandem CDA-PvdA-ChristenUnie de druk wel aan? Hebben we in tijden van nood niet juist sterke leiders nodig die ons de weg wijzen? Wij denken van wel. En daarom presenteren de Ridders u de Redders van ons land: het crisiskabinet 2011.

Drs. Chris ten Hond
Premier, Minister van Algemene Zaken

Vergeleken met Chris ten Hond is Bas van der Vlies een ongelovige, een kaffer en een schandvlek in de ogen van de Heere. De oud-voorzitter van de Stichting Israël voor de Israëli’s staat bekend als recht in de leer en een ideologische scherpslijper. Zijn moeder (destijds 94) vroeg hem in de niet misselijke winter van 1979 om wat extra ondergoed. Hij antwoordde dat “ze haar huishoudboekje maar beter op orde moest houden” en gaf haar daarbij een onzachte pets op haar linkerwang. Ten Hond is een man van stavast, precies wat dit land nodig heeft.

Drs. André Lon
Minister van vergrijzing

Aankomend minister Lon zoekt de oplossing voor de vergrijzing vooral in een fikse verruiming  van de euthanasiewetgeving. “De vraag of er bij een forse longontsteking of loopneus niet ook sprake zou moeten zijn van ondraaglijk lijden, wordt wat mij betreft actueel”, lichtte hij zijn plannen tegenover Den Haag Vandaag toe. “We kunnen de rekening niet door blijven schuiven naar de volgende generaties.”

Ds. Jo den Fooi
Minister van Sociale Zaken

Ze is gepokt en gemazeld in de gereformeerde kerk, deze dochter van een schaapscheerder uit Gnarrelsbeek. De dominee zal te maken krijgen met forse krimp in het budget voor uitkeringen. Maar Jo (Johanna) den Fooi zoekt altijd creatieve oplossingen. Zo introduceerde ze in haar periode als wethouder op de Veluwe de incestbelasting, een maatregel die haar gemeente tot een van de rijkste van het land maakte.

Mevr. Inge Spreks-Toon
Minister van communicatie

Beoogd premier Ten Hond vindt het belangrijk om in contact te blijven met het volk. Speciaal daarvoor is het ministerie voor communicatie (voorheen: propaganda) in het leven geroepen. En wie kan daar beter de leiding krijgen dan Inge Spreks-Toon (1912) ? De viefe Spreks: “Ik hecht er zeer aan in gesprek te gaan met de kiezer. Met name de jonge muzelmannen, die potsenmakers van rondom de Levant, hebben mijn warme aandacht.”

Mr. Ad Hoc
Minister van Pragmatisme

Bijna had D66 de boot naar het crisiskabinet gemist. Bijna, want op het laatste moment meldde het Rijswijkse gemeenteraadslid Ad Hoc zich voor dienst. “Het is tijd om de problemen met op maat gemaakte oplossingen te lijf te gaan.” Wat die oplossingen zullen zijn, weet Hoc nog niet. “Eeh, dat bekijken we per geval he. In ieder geval moet er meer geld naar onderwijs en willen we een gekozen burgemeester. Tenzij een partijprominent benoemd kan worden in een grote stad. Wij denken niet zo in dogma’s.”