Het Tiende Slachtoffer

De vliegramp bij de A9 domineert de afgelopen dagen de headlines van het nieuws. Smullen maar, moeten ‘s lands journalisten hebben gedacht, eindelijk weer eens een beetje spanning en sensatie. Maar wat zij zich niet realiseren is dat zo’n ramp ook indirect slachtoffers maakt. Ik reken mezelf dan ook tot het tiende slachtoffer van het drama dat zich afgelopen woensdag voltrok.

Toen ik aan het einde van een lange en zware werkdag zocht naar een momentje voor mijzelf, leek het me een goed idee om de post eens weg te brengen. Na een dag van updates en nieuwsflashes over die iets te hard gelande Turkse vlieger was ik wel toe aan een korte. verfrissende wandeling. Na twee stappen buiten de deur gezet te hebben, had ik hier alweer spijt van, want winter in Nederland staat sinds de klimaatcrisis gelijk aan 24/7 miezer.

Halverwege de brievenbus kwam ik ze tegen, de mannen van het AT5 nieuws. Ze gaan dagelijks de straat op om een onschuldige voorbijganger te strikken voor één van de meest eervolle baantjes van de hoofdstedelijke televisie, het voorlezen van het weerbericht. En ik werd gevraagd. Ietwat stoïcijns (het regende) stemde ik in en las ik vol overgave en met een ‘screen presence’ van heb-ik-jou-daar de vier, in lettertype 50 volgetypte, A4-tjes vol. De manier waarop ik Dit was het weer, tot de volgende keer zei, verdient een plek in de Nederlandse televisiegeschiedenis.

In één van mijn vaste kroegen zat ik een paar uur later vol spanning te wachten op het weerbericht. Vrienden, familie, vage bekenden en alle meelezende Twitteraars (of is het nou Tweeters… of Tweeties) waren reeds ingeschakeld om de kijkcijfers bij AT5 eens flink op te jagen. Eén probleem. De ramp. Niet alleen ging het hele nieuws over de neergestorte kist en alle ontwikkelingen daaromtrent, ook direct na het nieuws was er een live talkshow waarin ‘experts’ het nog eens dunnetjes overdeden en alle zaken nog eens even op een rijtje zetten. Dat er helemaal niets nieuws te melden was, maakte niet uit. Een ramp is een ramp. En daar moet alles voor wijken. En ja, je raadt het al. Ook het weerbericht.

Na anderhalf uur heb ik het opgegeven. Nou ben ik normaal al helemaal niet van de tv, maar zo vaak hetzelfde nieuws over hetzelfde onderwerp door dezelfde personen te zien worden voorgelezen zette me aan het denken. Beleven we hier dan zo weinig? En is een neergestort vliegtuig zo groot nieuws? Groot genoeg om te besluiten het weerbericht niet uit te zenden? In mijn boekje niet. Maar goed, ik kreeg dan ook de hele avond de hoon van alle ingeschakelde kijkers over mij heen. Flauwe grappen, steken onder water en bijdehandte smsjes. Van held van de avond verwerd ik tot een slachtoffer van de vliegramp.

Het ergste van alles kwam misschien wel de volgende dag. Toen zag ik namelijk het weerbericht online en besefte ik dat ze op zeker spelen bij AT5. En dus meer weerberichten opnemen. Dat ik blijkbaar niet uit de selectie ben gekomen. Dat ik het, wanneer ze me dit hadden verteld, nooit zo aan de grote klok had gehangen. Dat ik dus nooit een slachtoffer had hoeven zijn.

Wie heeft voor mij het nummer van Stichting Slachtofferhulp? Ik trek het niet meer.


1 ster2 sterren3 sterren4 sterren5 sterren
Gemiddelde: 5,00
Aantal stemmen: 1
Loading ... Loading ...
Link naar deze pagina
Maak favoriet
Mail ons!
<<< Ga terug

Over de auteur

"I used to want to change the world. Now, I just want to leave the room with a little dignity."

Een reactie op “Het Tiende Slachtoffer”

  1. Arme Thomas.

    Je bent dan misschien geen Marjon de Hond met van die stevige Zeelandse billen, maar je mag er zijn hoor!

    Kusjes.

Laat een bericht achter