Nou dag Amerika

Al weken mopper ik.

In Amerika was de koffie lekkerder en in cafées mag je gewoon de hele dag werken, zonder dat er een minimum aantal consumpties op staat. Kleding was goedkoper en mensen in de winkel aardiger. Tot slot was het weer ook beter, wel koud, maar de zon die scheen tenminste.

Nee, dan nu. Het gemopper is over. Want: in Boston is een hevige ijsstorm uitgebroken, waardoor bomen zomaar naar beneden vallen, elektriciteitsmasten meenemend en dan heb je geen bouwvakkers nodig die per ongeluk de internetkabel doorknippen. Dat soort problemen heb je in Nederland niet.

Bijkomend geluk: een Café met Goede Koffie. Waar ik mag Tiepen. En als ik een uur geen koffie wil, moppert het personeel niet. En ze waren Aardig. En Attent. En het is in Amsterdam.

Ik werd overmand door Amerika-geluk en overmoedig geworden sprak ik een stel aan, dat een tafeltje verderop zat. Samen bladerden ze al een uur driftig in gidsjes over Vietnam. ‘Gaan jullie op vakantie’, vroeg ik – hun botte reactie afwachtend.

Zouden ze zich pontificaal van me afkeren? Of zou zij haar tanden laten zien als teken dat ik vooral uit de buurt van haar blonde man moest blijven?

Niks van dat alles. ‘Ben je er geweest?’, vraagt hij vriendelijk. Ja. Hij vraagt of hij beter naar Hué kan gaan, of toch liever Hoi An. Ik raad hem dat laatste aan. Hij maakt een aantekening en zijn vriendin wil iets weten over duiken. En de trein. En een hotel in Saigon.

Daarna tiep ik verder en verdiepen zij zich weer in hun aankomende vakantie.

The American Way. Ik word er domweg gelukkig van – en dat gewoon in Nederland.


1 ster2 sterren3 sterren4 sterren5 sterren
(nog geen stemmen)
Loading ... Loading ...
Link naar deze pagina
Maak favoriet
Mail ons!
<<< Ga terug

Over de auteur

Jonkvrouw Jet is 28 en volgde vorig jaar de presidentsverkiezingen in de VS. Nu onderzoekt ze hoe Amerikanen worden geraakt door de economische crisis.

Laat een bericht achter