The real America..?
Een prachtig huis, midden in Virginia’s Suburbia. ‘Doet het je soms niet denken aan Desperate Housewives?’, vraag ik mijn vriendin die er woont. Ze lacht en ontkent.
Maar niet voor lang. Want haar vrienden – en buren – komen een avondje langs. Het gesprek gaat al snel over hun weggelopen dochter, drinkende dochter, minderjarige dochter met meerderjarige stalkende vriend – die nu zijn rechtszaak afwacht en 20 jaar boven het hoofd hangt.
Ik krijg een knipoog van mijn vriendin.
Twee dagen later wordt het nog erger, want De Dochter is de oppas van andere buren. En wat blijkt? Ze had de meerderjarige-drinkende-vriend op bezoek, ’s avonds laat. Dat had de 6-jarige dochter gezien, toen ze ’s nachts naar de wc moest. Het levert een gespannen ontbijt op bij ‘Owens’, waar we met alle buren verse schol eten. Met patat. Op zondagochtend – niemand gaat naar de kerk.
Een avond eerder vierden we Halloween in een huis vol conservatieve lui. Bij de ingang stond een pompoen met daarop ‘vote McCain’. Binnen was het chaos, met shooters, jelly shooters en als AC/CD verkleedde gasten. ‘I’m voting for Obama’, grijnst een man als hij mij in mijn Sarah Palin kleren ziet. ‘No, you’re not!’, snauwt zijn vrouw.
Het voelt alsof ik in een parallelle wereld ben beland: een man verkleed als vrouw, met een borst die uit zijn jurkje valt. Een sprookjesfiguur waarvan de jurk in een sekswinkel niet zou misstaan. Het is, zeg maar, alsof je de vrouw van André Rouvoet als Grietje ziet. Met een (heel) kort rokje, hoge doorschijnende kniekousen en een (helemaal) niets verhullend decoleté. Dat verwacht je niet – maar het kan in het echte Amerika.
Ze willen graag de grofste scheldwoorden leren die het Nederlands kent – zolang het maar geen vloek is. Allemaal hebben ze wiet gerookt als ketters en allemaal worden ze met veel plezier kneiterdronken. En allemaal stemmen ze op John McCain.
Obama-aanhangers zijn er nauwelijks. Sterker nog: het enige Obama-bord in Suburbia in zuidoost Virginia hing op zes meter hoogte in een boom – nadat het twee keer uit de tuin was gestolen.














3 november 2008 bij 23:15
waarschijnlijk nét iets minder de helft van the real america, is mijn stille hoop toch. of gaat er morgen toch een nogal twijfelachtig wonder gebeuren?
4 november 2008 bij 00:08
[...] Maar niet voor lang. Want haar vrienden – en buren – komen een avondje langs. Het gesprek gaat al snel over hun weggelopen dochter, drinkende dochter, minderjarige dochter met meerderjarige stalkende vriend – die nu zijn rechtszaak afwacht en 20 jaar boven het hoofd hangt. Lees hier de rest van het verhaal [...]
4 november 2008 bij 14:16
Die Twitter is top!