De Lage Landen nader bekeken: Flevoland

 

Recht zo die gaat...

Recht zo die gaat...

Na alle geschiedkundige analyses van de voorgaande provincies, kunnen we niet anders dan het met Flevoland over een andere boeg gooien.

Wat een prettig land is dit toch om in te wonen. Als natie kunnen we bogen op onbetwiste successen als BZN, World Online en Spyker. Een land waar Kate Ryan met haar lofzang maar geen vat kan krijgen op onze nationale politiek en waar buschauffeurs de aanval vandaag de dag de beste verdediging achten. Dit vraagt om een betere beschouwing. Daarom de komende weken een ontdekkingstocht per provincie. Deze week is het de beurt aan de Benjamin der Lage Landen: Flevoland!

Zaterdagmiddag in Almere Centrum

Zaterdagmiddag in Almere Centrum

Waarom men in 1986 besloot Flevoland een provinciale status te geven, is tot op de dag van vandaag een raadsel; Flevoland is namelijk de overbodigheid zelve. Het land bestaat grotendeels uit een buitenwijk van Amsterdam (hadden we al rondom Amsterdam), in de geweldige ruimte verzonken de boerderijen verspreid door het land (had Marsman al) en een lap ongerepte natuur (hadden we Drenthe voor). Maar toch vond men het de afgelopen decennia nodig om een stuk zee daarvoor droog te leggen. Toen men eenmaal tot de conclusie kwam dat kolonisatie van andere landen niet zo werkte als dat men gehoopt had, keerde men

Emmeloord, eat your heart out

Emmeloord, eat your heart out

de blik maar richting het IJsselmeer. Kabeljauw staat namelijk niet bekend om zijn opstandige eigenschappen. Echter, met het ontstaan van Flevoland is pijnlijk duidelijk geworden dat we minder creatief zijn dan bijvoorbeeld de mensen in Dubai, getuige de vormgeving die we onze landaanwinsten meegaven.

Toen eenmaal alle dode vis van de net drooggelegde zeebodem was afgeschraapt, kon men aan de slag met de ontginning van het pas verworven gebied. Eeuwenlange traditie op het gebied van stedebouw kwam tot een hoogtepunt met de ontwikkeling van steden als Emmeloord, Lelystad en Almere. Met het ontstaan van dorpen als Nagele, Swifterbant en Biddinghuizen werd echter pas echt een mijlpaal bereikt. 

Ook op het gebied van de vergrijzingsproblematiek bleek Flevoland een uitkomst. De Friese huisarts Truus Postma gaf haar moeder een overdosis morfine, nadat moederlief de nieuwe Flevopolder had gezien en een terminale ziekte veinsde. Hiermee legde Postma de basis voor de huidige euthanasiewetgeving, hoewel een enkele reis naar de Oostvaardersplassen ook prima had volstaan; een eenvoudige natuurwet leert dat zelfs bedreigde diersoorten geen heil zien in de provincie.

Het eerste werkbezoek van de burgemeester van Urk werd geen succes

Het eerste werkbezoek van de burgemeester van Urk werd geen succes

Echter, deze kwaliteiten vallen in het niet bij het grootste probleem dat Flevoland kent. Daarvoor moeten we onze blik richten naar het oudste deel van de provincie. Voor het eerst werd het bij de drooglegging van de Noordoostpolder voor mensen van Urk mogelijk om zonder hindernissen over land naar de rest van Nederland te lopen. Daar waar eeuwenlang de zee nog vrij spel had tussen Urk en de beschaafde wereld, en waar slechts van tijd tot tijd de Urkers met hun gammele scheepjes de kust wisten te bereiken, net genoeg energie over hebbend om slechts hun vis af te staan, was daar opeens het land. Sinds 1939 kan de Urker dus probleemloos forenzen tussen zijn inteeltdorp en de beschaafde wereld met alle problemen van dien. Andersom kan het integratieproces ook als mislukt worden beschouwd; de Urker kan simpelweg niet omgaan met de verleidingen die de Nederlandse maatschappij heden ten dage biedt

Het beste voor beide partijen is dan ook om Flevoland te gaan zien als dé oplossing voor de stijgende zeespiegel, zodat Neerlands meest nutteloze provincie wellicht onze redding kan betekenen.

Volgende week houden we gewoon weer droge voeten in Gelderland!


1 ster2 sterren3 sterren4 sterren5 sterren
Gemiddelde: 3,00
Aantal stemmen: 2
Loading ... Loading ...
Link naar deze pagina
Maak favoriet
Mail ons!
<<< Ga terug

Over de auteur

Ridder zijn is een eer, geen lunch.

7 Reacties op “De Lage Landen nader bekeken: Flevoland”

  1. Inteeltdorp?! Ai Ai! Urk is de parel van de polder hoor.

  2. Maar dan wel een misvormde, coke-snuivende parel.

  3. Soms heb ik wel eens van die dagen dat ik aan God vraag waarom er toch in vredesnaam ‘Lelystad’ achter ‘geboorteplaats’ staat op mijn ID-kaart.

    ‘t Is een levenloze opbergkast voor 2e generatie medelanders.

  4. Wat een lulverhaal

  5. Want?

  6. [...] zo’n zeventig kilometer van het eiland. Dit had nooit mogen gebeuren. Met pittoresk Vlaardingen, avontuurlijk Nieuwegein en bruisend Roodeschool heb je een [...]

  7. [...] Volgende week is het de beurt aan Flevoland! [...]

Laat een bericht achter