De Lage Landen nader bekeken: Drenthe

Nu we de semi-Scandinaviërs van ons kikkerlandje ruim voldoende aandacht hebben gegeven, is het tijd om iets zuidelijker af te zakken. Dag Drenthe!

Wat een prettig land is dit toch om in te wonen. Als natie kunnen we bogen op onbetwiste successen als BZN, World Online en Spyker. Een land waar de genres film en boek naar hartelust met elkaar vergeleken worden en waar coño beschermd wordt door copyright. Dit vraagt om een betere beschouwing. Daarom de komende weken een ontdekkingstocht per provincie. En enkel en alleen omdat de vorige aflevering Groningen aan de beurt was, is het nu de beurt aan Drenthe.

Drente is namelijk het bestaan op zich niet waard. De provincie heeft pas een volwaardige status gekregen bij de oprichting van het Koninkrijk der Nederlanden in 1815, maar eigenlijk kunnen we de schuld het beste geven aan de Fransen. Tot die ons landje binnenvielen en zogenaamd orde op zaken begonnen te stellen, was het ondoordringbare veengebied tussen Groningen en Overijssel een typisch voorbeeld van een prima verdeel-en-heers-strategie van de verenigde Provinciën; de voor-middeleeuwse feodale structuren met alle twisten van dien werden zonder pardon in de officiële Drentse bestuurscultuur doorgevoerd, zodat de Drentenaren vooral druk waren met zichzelf. Gevolg was dat ze glad de mogelijkheid vergaten om ook iets op nationaal niveau in te brengen en dus werden de echt belangrijke zaken al snel door een bestuur uit het Haagse geregeld.

Drenthe, tot ver in de 19e eeuw een ondoordringbaar moeras tussen Groningen en het Oversticht. Een prima buffer voor lastige bisschoppen enerzijds en dwarse Friezen anderzijds. Slechts twintigduizend boeren in plaggehutten hadden een full-time baan om niet weg te zakken in de zompige bodem, totdat koning Willem I en zijn zoonlief, verrassend genoeg koning Willem II geheten, besloten dat dit niet meer zo langer kon. Het veen werd ontgonnen en, omdat er verder anders weinig mee kon, werd maar de hens in gestoken. Wat overbleef was verdorde grond waar niets anders op kon groeien dan paarse plantjes en hier en daar een dennetje; een biotoop die vandaag de dag uitermate geschikt wordt bevonden voor typische moderne initiatieven, zoals de fenomenen nordic walking en militaire oefening bij gebrek aan een vijand.

Het resultaat mag er zijn: een provincie met grotendeels rechte lijnen en een bevolking die de half miljoen nog niet eens haalt. De vergelijking met de eveneens weinig succesvolle staat de Westelijke Sahara begint zich danig op te dringen, ware het niet dat Drenthe –als een van de weinige provincies in ons landje- dan weer niet een massale invasie kent van Marokkanen. Nee, de enige lastige minderheidsgroepering die het Drenthe danig lastig heeft gemaakt waren de Molukkers, maar dat was slechts van korte duur. Ondanks die meevaller is het Drenthe nog altijd niet gelukt om mee te gaan in de vaart der volkeren, alle weldadigheidsmaatschappijen en subsidies ten spijt.

In één ding mag Drenthe zich echter heer en meester voelen: men kan beter volksverhuizen dan menig Mao Zedung. Want Assen, toch een van de meest troosteloze plaatsen van gans Drenthe en waarschijnlijk heel Nederland, omturnen in de grootste stad van Drenthe mag met recht een prestatie worden genoemd, maar vergeet niet weer de Fransen te danken…

In de volgende aflevering: Overijssel!

Lees ook De Lage Landen nader bekeken: Friesland, Groningen, Overijssel, Gelderland, Flevoland, Utrecht, Noord-Holland


1 ster2 sterren3 sterren4 sterren5 sterren
(nog geen stemmen)
Loading ... Loading ...
Link naar deze pagina
Maak favoriet
Mail ons!
<<< Ga terug

Over de auteur

Ridder zijn is een eer, geen lunch.

2 Reacties op “De Lage Landen nader bekeken: Drenthe”

  1. [...] beschouwing. Daarom de komende weken een ontdekkingstocht per provincie. Omdat van noord naar zuid afzakken tot nu toe wel aardig bevalt, komen we vandaag aan in [...]

  2. [...] ook De Lage Landen nader bekeken: Friesland, Groningen, Drenthe, Overijssel, Gelderland, Flevoland, [...]

Laat een bericht achter