Ingezonden brief

De Ridders van het Vrije Woord ontvangen dagelijks veel post. En soms zijn die brieven de weg naar de buitenwereld waard. Zoals deze, gericht aan onze Minister van Financiën.

Uwe Excellentie, Minister Bos, Beste Wouter,

Het zijn roerige weken geweest. Daar zijn we allemaal wel achter. En ik hoop dat je ze met een beetje plezier bent doorgekomen. Volgens de duizenden experts in de media heb je nu de banken gered, maar komt de grote klap voor de ‘echte’ economie pas over een paar maanden. Als het koud wordt, de kachels nog wat hoger gaan, de snert weer een dag staat te trekken in de schuur en moeder de kruik tevoorschijn haalt als ‘s nachts de ijsbloemen op het enkele glas in de slaapkamer staan. En juist dan zullen wij, de Otto Normalverbrauchers van deze wereld, de kredietcrisis in onze portemonnee gaan voelen. Die dertiende maand zullen we hard nodig hebben om met Kerst een beetje fatsoenlijke kalkoen op tafel te toveren en een tripje naar onze zuiderburen voor een kofferbak vol knallers zal er wel niet in zitten. Ik hoop dat je er dán ook nog voor ons zal zijn. Dan, als we je echt nodig hebben. Maar dat is niet de reden van mijn schrijven.

Ik richt dit kattebelletje aan je, omdat het je niet alleen als minister, maar ook als partijleider voor de wind gaat. Na de redelijk vlekkeloze oversteek van vriend Aboutaleb naar Rotterdam, jij als onze rots in de financiële branding en een koeste Cohen in de Stopera lijk je als Prins PvdA steeds steviger in je troon te zitten. En dat vind ik fijn, maar toch zeker ook zorgwekkend. Want het was juist die solide, stevige positie die je bij de vorige verkiezing (die ene die je zo schandalig verloor, waarvoor je geen verantwoordelijkheid nam en ook nog eens je belangrijkste programmapunt weggaf om minister te worden, maar dat terzijde) parten heeft gespeeld. Je ziet het nu maar weer, in het oog van de storm gedijt onze Wouter het best. Ik zou je daarom dan ook willen aanraden om niet te rustig achterover te leunen en je te laten fêteren door een paar bevriende ceo’s. Nee, ruziemaken is het credo. Gooi nog eens een knuppel in het hoenderhok, geef die fijne partijevoorzitter van je eens een veeg, sla die Van Geel eens naar een andere wereld of laat nog eens een documentaire van je maken. Reuring is het toverwoord.

Terwijl de rest van de coalitie dan lekker rozig in slaap sukkelt en Geert en Rita hun leegheid nu wel bewezen hebben, mag jij volgend jaar met Alexander en Agnes uit gaan maken wie de baas wordt. It’s time for change!

Vanuit een druk Oss (‘t is weer worstentijd) wens ik je een warme winter,

J. Marijnissen


1 ster2 sterren3 sterren4 sterren5 sterren
Gemiddelde: 5,00
Aantal stemmen: 1
Loading ... Loading ...
Link naar deze pagina
Maak favoriet
Mail ons!
<<< Ga terug

Over de auteur

"I used to want to change the world. Now, I just want to leave the room with a little dignity."

Een reactie op “Ingezonden brief”

  1. ‘Otto Normalverbraucher’, mooi hoor.

    Dat bracht me ertoe om eens een lijstje op te zoeken van deze Joe de loodgieter in andere talen. En bijna overal hebben ze een Otto!

    Denemarken: Morten Menigmand, Belgie: Jos Joskens, Frankrijk: Jean Dupont, Paul Martin, Monsieur Durand of Monsieur Tout-le-monde.

    De ganse lijst op http://de.wikipedia.org/wiki/Otto_Normalverbraucher

    En wat Wouter Modaal betreft: in een land waar hij en Agnes dingen gaan uitmaken wil ik niet wonen. Alexander is een aardige vent.

Laat een bericht achter